Chariots and Wagons
Grupo Comunitario · 13 sentidos · 11 lemmas
Lemas en este dominio
Carro de guerra o fuerza de carros (colectivo militar); raramente, la piedra de molino superior.
Verbo de movimiento y dominio que abarca burros, caballos, carros y las nubes del cielo. El participio Qal רֹכֵב funciona prácticamente como sustantiv
carro — vehículo tirado por caballos usado en la guerra, procesiones reales o transporte
Carreta o carro — vehículo con ruedas para transportar mercancías, personas u ofrendas; también la carreta de trilla que se pasa sobre el grano
Recab (רֵכָב); nombre propio que posiblemente significa 'jinete' o 'auriga', llevado por al menos tres personajes bíblicos. Recab hijo de Rimón el bee
ἅρμα -- carro, carroza; vehículo con ruedas tirado por caballos, usado para viajes o guerra
corceles, caballos veloces (monturas reales de caballería)
Asiento para montar: carro, silla de montar o litera para viaje montado
ῥαῖδ-α, ἡ, = Latin rhaeda, Refs: genitive plural written ῥεδῶν (variant{ῥαιδῶν}) in NT
† אַפִּרְיוֹן n.[m.] sedan, litter, palanquin (so NH; origin dub.; no plausible Shemitic etymol.; perhaps (so RS in YuleGloss. of Anglo-Indian Words, 502) Skr. paryaṅka, litter-bed, ‘palankeen;’ perhaps (if poem be late) Gr. φορεῖον;—𝔊 has φορεῖον, 𝔙 ferculum, Syriac ܦܽܘܪܝܳܐ (and ܦܽܘܪܝܳܐ) PS3073; Sota 9:14 and Talm אַפִּרְיוֹן, Talm also פּוֹרְיָא and פּוֹרְיוֹן, LevyNHWB i. 150, iv. 17.) Ct 3:9 א׳ עָשָׂה לוֹ הַמֶּלֶךְ שְׁלֹמֹה.
† [רְכוּב] n.[m.] chariot (BaNB 85);—sf. הַשָּׂם עָבִים רְכוּבוֹ ψ 104:3 (of י׳).